¡Hola y bienvenidos!

Hier kom je alles te weten over ons en Cortijo El Sarmiento – ons Boutique Hotel in Andalusië

De droom van een Boutique Hotel in Andalusië en wat Frankrijk ermee te maken heeft

Wij zijn Yvonne en Carsten Schnoor. Samen met Marlene en Reiner, de ouders van Yvonne, hebben we Cortijo El Sarmiento uit de grond gestampt, een gezellig Boutique Hotel in Andalusië, om precies te zijn in de heuvels van Mojácar in het Zuid-Spaanse Almería.

Een Boutique B&B in Andalusië runnen was al 25 jaar lang onze droom. Toen ontdekten we dit pareltje. We wisten meteen dat we goed zaten; dat het de perfecte plek zou zijn waar mensen een echt ontspannende vakantie kunnen doorbrengen. Voor ons was het de ideale gelegenheid om de dagelijkse stress van het stadsleven achter ons te laten.

Het kostte heel wat werk om van de vervallen hoeve iets moois te maken, maar het was elke minuut en elke cent waard.

Boutique Hotel in Andalusië | Yvonne en Carsten

En deze vraag horen wij echt van elke gast: hoe in ‘s hemelsnaam zijn jullie eigenlijk in Mojácar belandt? … Direct gevolgd van de vraag: en hoe hebben jullie dit geweldige plekje gevonden?

Van chambres d’hôtes in Frankrijk tot Boutique Hotel in Andalusië

 De droom van een kind en zijn consequenties

Tja, ons emigratieverhaal is, zoals bij bijna iedereen, een interessante mengeling van ideeën, omwegen, dwaalsporen en constante veranderingen. Het begon allemaal met een droom uit mijn kinderjaren en met mijn pa Reiner.

Wat dan ook de redenen van mijn ouders waren om mij een Franse voornaam te geven – het moet een profetie gewest zijn. Zodra ik de rondloop- en babbelleeftijd had bereikt was het mijn droom om later een Chambres d’hôtes te hebben waar gasten zouden kunnen overnachten en genieten van spijs en drank en waar heel veel dieren zouden wonen, kippen, varkens, geiten, hond, kat en van alles meer. De zelfde droom had mijn vader ook altijd – alhoewel met een paar minder dieren. Voor hem hadden kippen, hond en kat al genoeg gewest … wel, misschien nog een paard …

Wij werden beiden ouder, ik leerde iets “fatsoenlijks” om dan een paar jaar later nog een opleiding te volgen voor sommelier en vervolgens een wijnwinkel te openen. En mijn vader ging verder zijn gang in de expeditie, zoals al heel zijn leven … eveneens eerst als werknemer en later zelfstandig. Maar het is niet zo dat we niet nog een paar meer dingen gemeenschappelijk hebben. Mijn manlief en mijn ma zouden daar zeker en vast een avondvullend programma over kunnen schrijven (Godzijdank schrijf ik hier 🙂 )

Boutique Hotel in Andalusië | Chambres d'Hôtes bord

Van een droom realiteit maken

Toen mijn pa dan zo langzamerhand de leeftijd haalde waar woorden als pensioen en rentenieren dichter bij kwamen verbonden met de vraag wat doe ik eigenlijk later als ik niet wil eindigen voor de TV, stelde hij ’s avonds bij het eten de vraag die het leven van beide families totaal veranderde: “Zeg eens … nu mij pensioen voor de deur staat – hoe zit het nu eigenlijk met zo’n Chambres d’hôtes in Zuidfrankrijk?”

Ja en ik, altijd openstaand voor en gekke idee en constant op zoek naar zon en warme temperaturen, sprong zo vlug op die trein dat mijn man en mijn ma daar stonden, met hun mond vol tanden.

Ok het werd dus niet Zuidfrankrijk. De grond en huize waren gewoonweg veel te duur, de wetgeving nogal ingewikkeld en vooral was het weer niet bestendig genoeg. De winter veel te nat en koud en de zomer – en daarmee het seizoen waar wij van zouden moeten leven – veel te kort. Dus gingen wij op zoek naar een alternatief en Andalusië als “Heelhetjaarrondgoedweergebied” was snel gevonden. En toen begon het – de zoektocht. Naar grond en huis. En het was moeizaam – erg moeizaam!

De teerling is geworpen!

Nu wij wisten dat onze nieuwe woonplaats Andalusië ging zijn, realiseerden wij pas HOE GROOOT Andalusië is! Vermits wij een paar mensen kenden die tussen Malaga en Nerja in de Axarquia thuis waren zijn we daar met onze zoektocht begonnen. Talloze huizen hebben wij bezichtigd en het resultaat was alsmaar het zelfde. Te klein, te groot, te ver afgelegen, een ellendige track om er te geraken, een belachelijk zwembad – er was wel altijd iets mis en 4 mensen met hun must-haves en nice-to-haves gelukkig te maken en hun no-gos te vermijden was om eerlijk te zijn alles behalve gemakkelijk.

Tegelijkertijd hadden wij op internet een oog op een huis: in Mojácar ( geen flauw benul waar dat zou zijn). Mooie foto’s, een goede plattegrond, maar spijtig genoeg een prijs die ver boven ons budget lag. Dus zochten wij verder – ondertussen al tussen Nerja en Estepona. De radius was nu al dubbel zo groot, dus lagen de kansen ook dubbel zo groot om iets geschikts te vinden.

De tijd verstreek, wij vonden niets, maar de wijnwinkel verkochten wij in de tussentijd omdat mijn loopbaan, ook al gingen wij niet emigreren, dringend aan verandering toe was.

De dag die alles veranderde

En dan kwam de dag! Zoals meestal ’s morgens zat ik met een tasje koffie te surfen op de gebruikelijke verdachte pagina’s en zag voor de honderdste keer de huizen die ik al zo dikwijls had gezien – zijnde het online of ook al in echt – en die nooit dat waren waar we naar op zoek waren. Maar Stop! Op deze ochtend werd mijn aandacht getrokken door dit huis in Mojácar en het was – verlaagd in prijs! Tsjakkaa! Nu maar vlug naar de rest van de familie om de goede boodschap door te geven. Omdat het huis “online-bekeken” door ieder van ons als degelijk bruikbaar werd beschouwd was de frustratie groot toen bleek dat de prijs nog altijd te hoog was. Dus verder zoeken. Weer verstreek de tijd en, om een lang verhaal kort te maken, de prijs daalde nog eens.

Dus afspraak gemaakt, in de vlieger en Vooruit! Naar de eerste bezichtiging. Zoals elke keer heb ik de eerste bezichtiging altijd samen met mijn ma gedaan, omdat wij geen wijnwinkel meer hadden maar daarom wel een beetje meer tijd als onze mannen. En laat het ons zo zeggen: naar de bezichtiging waren wij gematigd optimistisch … allez mijn moeder toch. Ik was euforisch, in gedachten al verhuisd, en alles in mijn hoofd al gepland. Nou ja, ik ben in de familie waarschijnlijk de zotte meid.

Amper thuis met gevoeld drie miljoen foto’s waren ook onze mannen niet echt afkerig van ons idee. Dus hebben wij allemaal een vakantie in onze potentiële woonplaats geboekt om een te kijken hoe het aanvoelt om langer in Mojácar te verblijven. Mojácar? O ja het dorp waar wij nog nooit van gehoord hadden. In Andalusië, dit was duidelijk .. dat kent toch iedereen … Sevilla, Cadiz, Sherry, Alhambra, paarden, Costa de la Luz. Maar de provincie Almería?

De vakantie was super. Ook onze mannen waren direct enthousiast over het huis. Het was dus perfect voor iedereen van ons.

Vooral bevielen ons ook de stranden zonder al die hoge hotelgebouwen, de natuur tussen zee, strand en bergen, actief zijn en niksen ter gelijker tijd. Het natuurpark van Cabo de Gata, het enige woestijn van Europa in Tabernas, de grotten van Sorbas, de wijnbouwgebieden van de Rio de Andarax en de Rio de Almanzora, olijfolie, jámon, kaas, vis, fruit, groenten … wij waren er vuur en vlam voor. En nadat aan al onze must-haves voldaan werd en ook aan het grootste gedeelte van de nice-to-haves hebben wij een bod gedaan.

Opnieuw begon nu het wachten. De eigenaar leek niet bepaald te gaan springen van plezier over ons bod en ik zou liegen moest ik zeggen dat het akkoord een kinderspel was. Er werd gescholden, gehuild, gediscuteerd, begrepen, misverstaan, plots kwamen er angsten opdagen – om het kort te maken, het was een roller coaster aan gevoelens en een echte uitdaging voor onze families.

Uiteindelijk is het gelukt met ons luxe B&B in Andalusië dat is het belangrijkste en vandaag de dag ook nog maar het enige dat telt. En als jullie bij ons verblijven gaan we zeker vertellen over het verhuis, de ombouw en de daarmee verbonden catastrofes J

Bezoek ons in Cortijo El Sarmiento – jouw Boutique Hotel in Andalusië.
We kijken uit naar je bezoek!

Yvonne & Carsten
Marlene & Reiner

Menu