Een daguitstapje naar Padules in de Alpujarras

Een daguitstapje naar Padules en onze gasten genieten van het resultaat

Bij een daguitstapje naar Padules in de Alpujarras Almerienses ging het ons om het bezoeken van wijngoederen op zoek naar de beste druppels uit de regio. Naar het besluit om in onze Bed and Breakfast zo veel als mogelijk streekproducten aan te bieden, vonden wij dat dit niet mocht stoppen bij de wijn. Dus zijn wij begonnen met onze zoektocht naar wijnen uit de provincie van Almería. In Mojácar was er niets te vinden 😉…

Alboluduy en Padules – de Hotspots voor wijnen uit Almeria

Onze zoektocht leidde ons via het dorpje Alboloduy en daar naar de fameuze winemaker Cristina Calvache van de Bodega de Alboloduy. En van daar naar Padules en Diego, de eigenaar van de Bodega Pagos de Indalia. Naast zijn opmerkelijke wijnen mochten wij bij hem dan ook nog allerlei andere dingen proeven. Om het kort te maken…wij waren geïnficeerd. Geïnïficeerd van het virus met name super lekkere producten uit de Alpujarras Almerienses.

De streekproducten

Tomaten met een aroma die door geen woorden kunnen worden beschreven. Hesp die zelfs een niet-vlees-eter laat uit zijn bol gaan. Brood uit een lokale steenoven die nog uit de tijd van de Moren dateert. En dan zijn verhaaltjes, uitleg en omschrijvingen. Opnieuw moesten wij herkennen hoe verdomd fier een Andalusiër is op zijn producten, afkomst, artisanale productie ezv.

Er is meer dan wijn te vinden in Padules

Maar dan heeft Diego nog iets heel anders verteld. Van watervallen en “Canales” maar zo echt begrepen wij niet waar hij het over had. Tenslotte leven wij in een woestijnregio. Maar hij beweerde dat dit het meest belangrijke was op een daguitstapje naar Padules.

Die dag kwam er dan ook niet meer van om hem te vragen. Naar een korte lunch met Diego van 14.00 tot 17.30 🙂 was de tijd op. En onze energie ook.

Los Canales de Padules op GOOGLE

Terug tehuis even googelen, foto’s kijken, mooi gevonden en het volgende uitstapje naar Padules geplant. Op een dag was het dan zo ver. Voorzien met trekking kledij, kleren voor in het water incl. waterschoenen vertrokken wij ‘s morgens. Iets Chics hadden we ook in de auto gelegd, want wij wilden toch ook nog even passeren bij dat leuk, klein restaurantje waar wij toen met Diego hadden gegeten. Maar ja, zo’n eten moet je je wel eerst verdienen…

Effe weer eens kind voelen

Toen wij toekwamen waren wij totaal onder de indruk. Ingebed tussen de bergen van de Alpujarras, verstopt onder reuze bomen vonden wij de “Canales” en een waterval die ons direct uitnodigde voor een kleine douche. Maar ook heel vlot stelden wij vast dat de wandelweg dwars door het water stijl bergop ging. Het had niets te maken met waar wij ons hadden op gericht.

Ontstaan uit de Rio de Andarax is dit juweeltje eerder iets voor een ontspannende en leuke familiedag. Men kan super in het water baden. Over heg en steen stroomopwaarts klimmen en op elk vlak een nieuwe waterval en andere kleine of grote natuurwonderen ontdekken.

Je moet nu niet bepaald een sport crack zijn maar plezier aan klimmen en ravotten is wel van voordeel. Best samen met iets of wat mobiliteit want voor het op- en afklimmen moet je je benen wel degelijk in alle richtingen zetten om veilig verder te geraken.

Het water is ijskoud wat bij onze temperaturen een echte verfrissing is. Met dank aan de bergen en bomen ligt heel het gebied in de schaduw wat echter ook heel aangenaam is. En als delen van de familie of vrienden geen zin meer hebben zijn er heel veel picknick plaatsjes waar ze kunnen wachten tot ook de laatste waterverslaafde gedaan heeft.

Dit werkelijk heel bijzonder stukje natuur is zeker een daguitstap waard. Van Mojácar is het ongeveer 1uur rijden.

En dan toch weer lekker smullen

Moet ik nog zeggen dat wij naar een overheerlijke, verfrissende watervaldouche in onze chique kleren gesprongen zijn. Daarna in het Restaurante Barroso verdwenen zijn en daar ook een hele tijd spoorloos waren. Verloren in Gazpacho andaluz en super lekkere koteletten van het Iberico varkentje.

Gevolgd van en een klein assortiment van desserts. Onder meer een huisgemaakt citroenijs en ijskreem uit Hierbabuena (een lokaal kruidje wat herinnerd aan munt), een klassieke Arroz de Leche en zelfgebakken cake. Ohhh en niet te vergeten wijn…natuurlijk van Diego!

Van verdere trekkingbeurten is er die namiddag niet meer van gekomen. Maar dat hadden jullie ook zeker niet verwacht! 😀
Het was een daguitstapje naar Padules dat wij zo vlug niet vergeten!

Menu